
Τι προικισμένο είδος αποτελούμε…
Στα πρόθυρα της ανιδιοτέλειας σφαγιάζουμε το ανόμοιο μη τύχει και μας ξεπεράσει.
Κάτω από την επιφάνεια αφήνουμε οτιδήποτε σωπαίνει και στο τέλος ξεχνάμε ότι αναπνέει…
Αναρωτιέσαι ακόμα μικρέ;
2 σχόλια:
Έχω από καιρό, φίλε μου,
σταματήσει ν' αναρωτιέμαι...
Κάνω πόλεμο, τώρα!!!!
Τα φιλιά μου πολλά!!!
Ποιήτρια μου
είναι αναπόφευκτος ο πόλεμος και εγώ συνοδοιπόρος με την σκέψη σου...
Δεν είναι όμως κακό να θυμόμαστε γιατί φτάσαμε εκεί.
Φιλιά πολλά και αόριστα
Δημοσίευση σχολίου