Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012

Στέρνο






Θα θελα να ήμουν παρών
Στις στιγμές εκείνες που σε έλυσα
Και όπως υπήρξαμε στις συμπαντικές ενώσεις
Άμεμπτοι να δίνουμε ενέργεια στην πλάση
Θα σε κράταγα μέσα στο φως σαν όνειρο
Σαν φωνή
Σαν ελπίδα

Και σαν η παρατήρηση γίνει παρελθόν
Να σε αφουγκραστώ όπως ποτέ ξανά
Να μείνει το κύμα αδρανές στην μνήμη
Να έχω λόγο να είμαι στην αφετηρία

Και εκεί στην άκρη της εικόνας
Που ο παλμός μας έντυσε παιδιά
Να σου θυμίσω πως ακούστηκε
Το κάλεσμα του νόστου
στην μελωδία της αφής.

Δεν τόλμησα να παρέμβω σε κείνο το παραλήρημα των άστρων στα μάτια σου….
Μονάχα θαμπώθηκα σαν στιγμή που εντυπώθηκε για πάντα στον χρόνο…

Μονάχα κοίταζα

Όπως διάλεγες με περισυλλογή τις χαρές
Στο ηλιοβασίλεμα εκείνο…

Αν θυμάσαι

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

So......

Δεν ξέρω.....






Το όνειρο;




Δεν ξέρω





Την αλήθεια;





Άσε με





Φοβάσαι





αιμορραγώ 

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

Πένθος


Π όση αγρύπνια να χωρέσει στην προσταγή

Ε νώσαμε την μοναξιά στην ρίψη του ζαριού

Ν ερώσαμε την αέναη αιθάλη

Θ εσπίσαμε το αύριο στο αψηλάφητο

Ο νειρευτήκαμε σε τετράγωνα

Σ φυρηλατήσαμε κραυγές για να θαυμάζουμε